व्यक्ती आणि वल्ली 2.0

मी माझ्या मेहूनीच्या लग्नाच्या स्थळी पोचण्यासाठी प्रवास करत होतो . रात्री 10 चा वेळ झाला एक तास झाले गाडी काही आली नाही म्हणून बाहेर बसस्टँड समोरील जागेत आलो . एक एक गाडीवाले  आपल्या हिशोबाने भाव सांगत होते किंवा नाही जात म्हणून सांगत होते. एक वयस्क सद्गृहस्थ तिथे बसले होते . बराच वेळ माझ्या बोलण्याकडे पाहून मला बोलले "कुठ जायचं आहे " , 'मंठा रोडला मंगल कार्यालय आहे तिथं." मी आपले नेहेमी प्रमाणे प्रामाणिकपणाने सर्व खरे सांगितले .  " बस शेवटची 11:30 ला आहे तोपर्यंत थांबणार का?" " नाही"आपल्या सोयीनुसार मी खुणावले . अजून एक मुलगा तिथे उभा होता तो कुठ चाललाय आम्ही विचारले तो ही आमच्याच दिशेने जाणार एवढे कळले की आम्ही पुढे पायी निघलो आणि एक लोडींग गाडी थांबवली . ड्रायव्हरला विचारले तो नाहीच म्हणत होता पण त्याला कुठे चालला हे जेव्हा नीट चौकशी केली तर तोही जरा बाजूने पण आम्ही ज्या दिशेने चाललो त्याच दिशेने जाणार होता . विषय तरी जरा फिरत होता कारण बोरीच्या साहेबांना जिथे जायचे तिथे तो न जाता अलिकडूनच वळणार होता . ते जेव्हा विचारत होता की रात्र आहे पुढे चल...

 प्रवास : चाकण ते शिरूर . वेळ सकाळची 6 ची . बस येणार नाही हे माहीत असल्यामुळे मिळेल ती गाडी पकडायची घाई. तरी अर्धा तास वाट बघिल्यावर एक ट्रक थांबली. मी ट्रक मध्ये बसलो , कुठपर्यंत चालली ट्रक विचारले . तुला कुठवर जायचं मी शिक्रापुर  सांगितले आणि बसलो .

 प्रवास : शिक्रापूर ते नगर

 प्रवास : शिक्रापूर ते संभाजीनगर. मी एसटी मध्ये बसलो आणि बाजूला जे सद्गृहस्थ होते ते वयस्क होते पण त्यांच्या राहणीमानात शिस्त होती. आम्ही बोलणे सुरू केले तेव्हा जवळपास रांजणगाव चालू झाले होते महागणपती ओलांडला आणि मी विचारले कुठ चालले . त्यांनी सांगितले Aurangabad मध्ये एका हॉस्पिटल ला. काय विशेष मी पुढे विचारले ते बोलले calibration साठी.

 प्रवास : चाकन ते वाळूज। सकाळी 4:30 चा टाईम होता मी वाट बघत बसण्यापेक्षा जी भेटेल ती गाडी पकडण्या साठी सापडत होतो पण काही लागतं नव्हते , थांबत नव्हते, शेवटी 5 च्या सुमारास एक ट्रक थांबली कुठ जायचं ,शिक्रापूर , बसा . मी बसलो , मी विचारले कुठवर चालली गाडी ड्रायव्हर - वाळूज एमआयडीसी. मी बोललो चला मला ही तिकडे जायचं आहे . पुढे आम्ही काही किलोमीटर गेलो तर आम्ही एक चहाच्या दुकानात बसलो आणि तो दिवस मनोज जरांगे यांच्या पहिल्या विराट सभेचा दिवस होता म्हणून टी बातमी त्या चहाच्या दुकानात काही जुन्या clips लोक ऐकत होते .  मग ड्राइवर साहेब बोलले मानूस खर बोलतो आणि मनातले बोलतो बघा आता जात कोणतीही असो गरीबाला न्याय मिळाला पाहिजे हे आपले मत .  आपण योग्य बोललात मीही तिकडच चाललो होतो आणि तिथून पुढे गावाकडे जाणार होतो.  पुढे अनेक प्रवासी घेत आणि सोडत आम्ही पुढे पुढे जात होतो. अनेक प्रवासी मला जेव्हा भेटत तेव्हा त्यांच्या बद्दल कुतूहल एक असायच की हे माणसे कोण कोणता मानूस हाच प्रवास बघू शकते पाहिले 2 प्रवासी जे भेटले ते tata इलेक्ट्रिक बॅटरी च्या कारखान्यात काम करत होते एक बिहार चा होता...

  नगर ते शेंदी गांव या प्रवासात हे प्रस्थ अम्हाला प्रवासात लाभले . चव्हाण ड्रायव्हर यांच्या गाडीत आम्ही जात असताना हे भेटले. "ह्या शेंडी गावपर्यंत जायचयं बसू का , (होकर्थी मन हलविली ड्रायव्हर), सकाळी सकाळी गाड्या भेटत नाही राव.  माझ्या बोलण्याकडे लक्ष असताना ते बोलले की मला ह्या शहरात काहीही प्रॉब्लेम नाही. मी पोलीस मित्र आहे ना . आणि आता सुजय साहेब आले आहेत तर वातावरण पण छान आहे . मग आम्ही त्या राजकारणाच्या विषयावर काही गप्पा मारल्या आणि पुढे मी एक वेगळा विषय घेतला की तो तेव्हाच उद्भवलेला प्रसंग होता की त्र्यंबक महादेवाला एक मुस्लिम जाऊन त्याने ते पूजाऱ्यांना नको असलेल्या काही गोष्टी केल्या पन राज ठाकरे ह्यांच्या मते टी परंपरा फार जुनी आहे तस आख्ख्या महाराष्ट्राची समजली जाणारी भवानी माता आहे आणि तिथे पन काही परंपरा रिती रूढ आहेत तेव्हा गव्हाने महाशयांनी आपली गोष्ट सुरू केली की धनाजी तेली यांच्या घरून आजही देवीला तेल जाते . त्यांनी त्या देवीचा सांभाळ केला . लहान मुलीच्या स्वरूपात त्यांना ती देवी मिळाली आणि ती तिच्या मूळ स्वरूपात येईपर्यंत धनाजीनि तिचे देवत्व मान्य केले . या अश...

 प्रवास : पुणे ते संभाजीनगर व्हाया नगर अरे बैठने को जगह नाही हे तो बैठेंगे नीचे ! असे म्हणून वस्ताद सीटच्या बाजूला बसले. बाजूचे सहप्रवासी त्यांना सांगत होते, "अरे भाई टिकट तो उतनाही लगेगा, उपर जाके सो जाव ना" .( बस seater आणि स्लीपर अशी दोन्ही होती) . "मिटटी से बना आदमी हु मिटटी मे ही बैठना है तो बैठेंगे." जरा वेळाने माझ्या बाजूचा माणूस उतरला की मी बोललो "बैठो जगाह होगयी है." तसे वस्ताद उठले आणि बाजुला बसले. आधी जे फोन वर बॉले ते त्यांनीं रिपीट सांगितले. साब ये जामखेड से आया हुं. अभी बेटे के पास  जा रहा हुं . हॉटेल मे वस्ताद हुं 1 महिना 4 दिन हुआ . हॉटेल वाले ने पैसा नाही दिया , 600 रुपया लिया मे भाग के आया. आम्ही दोघांनी आपापल्या स्थळाचे तिकिटे काढली आणि , पुढे वार्ता सुरू झाली . "मैं ठहरा परदेसी आदमी साब कहा ये गुंडो के मुह लगणेका, आज एक गरीब का पैसा डुबायेगा तो कल वो खुद डुब जायेगा.क्योकी बद्दुआ पुरे family की लगेगी ना.  अभी जहा बेटा है वहा ठीक ठाक है वहा सेठ है वो अच्छा आदमी है.उसका प्योर वेज होटल है। वहा हात का सफाई बोहोत इंपोर्टेंट है । नॉनवेज क...